انگشت گذاری و قرارگیری صحیح پشت پیانو

نواختن پیانو چیزی فراتر از انتخاب نت روی کلیدها است. با رعایت این نکات برای استقرار پشت پیانو و انگشت گذاری صحیح؛ صدا، ظاهر و احساس بهتری از خود نشان دهید.

۱. شکل انگشت گذاری صحیح را پیدا کنید

برای یافتن شکل انگشت گذاری مناسب برای نواختن پیانو، سعی کنید دست خود را به آرامی بر روی ران قرار داده و آن را به سمت جلو و روی زانوی خود بکشید. توجه کنید که انگشتان شما به طور طبیعی در اطراف خمیدگی زانو شما چگونه منحنی می‌شوند. همانطور که دست خود را بلند می‌کنید انگشتان خود را در آن وضعیت نگه دارید و آن را روی صفحه کلید تنظیم و شروع به نواختن کنید. یک ترفند دیگر این است که انگار یک جوجه کوچک و ظریف را در دست گرفته و هر دو دست را در دو طرف آن گذاشته آید. اکنون، با حفظ فرم انگشت، دستان خود را بچرخانید تا کف دستانتان رو به پایین قرار بگیرند در این حالت شما آماده نواختن پیانو هستید.

۲. شست خود را تماشا کنید

برخلاف انگشتان دیگر، انگشت شست هنگام نواختن پیانو نباید منحنی باشد. آن را مستقیم اما شل نگه دارید. هنگام استفاده از انگشت شست برای نواختن پیانو، فقط آن را به سمت پایین رها کنید. فقط لبه کناری (نزدیک به نوک) انگشت شست، باید با کلید پیانو تماس بگیرد.

۳. تعادل

اگر سر شما روی بدن قرار نگیرد، این وزن زیادی را به پشت و شانه‌های شما تحمیل می‌کند! برای یافتن نقطه تعادل مرکزی برای سر خود، انگشتان خود را به آرامی درون هر گوش لمس کنید و سر خود را به بالا و پایین تکان دهید، مانند این که می گویید، "بله". این به شما کمک می‌کند تا احساس کنید نقطه مرکزی سر شما کجاست. آن نقطه مرکزی باید با شانه‌ها و لگن شما همسو باشد.

۴- از استراحت پا استفاده کنید

خیلی معمول است که بچه‌ها روی نیمکت پیانو بلغزند و خیلی نزدیک به کلیدها بنشینند. برای اینکه این اتفاق نیفتد، از یک زیر پایی، یک جعبه یا حتی یک دسته از کتاب‌ها برای جایگیری پا استفاده کنید. اگر پای آنها بجای آویزان شدن روی چیزی محکم باشد، نواختن پیانو برای آنها راحت‌تر خواهند بود.

۵. انگشتان محکم

بعضی اوقات هنگام فشار دادن کلید پیانو، مفصل انتهایی انگشت در جهت غلطی حرکت می‌کند. این اتصال همیشه باید منحنی باشد، نه به داخل. یکی از روشهای تمرین محکم نگه داشتن انگشتان در این حالت قرار دادن انگشتان خمیده روی یک سطح صاف است. با استفاده از انگشت اشاره گر دست دیگر، به آرامی انگشتان را به سمت داخل هدایت کنید تا انگشتانتان در حالت صحیح قرار بگیرند. این کار را دوباره امتحان کنید، این بار در برابر فشار مقاومت کنید تا انگشت خمیده و گرد شود. به یاد داشته باشید که این ماهیچه‌های کوچکی هستند که ما در اینجا با آنها سر و کار داریم، بنابراین، لطفاً راحت باشید فقط کمی فشار کار شما را راه می‌اندازد. من توصیه می‌کنم این تمرین را فقط با انگشتان ۲، ۳ و ۴ انجام دهید. در حالی که پیانو می‌نوازید، مطمئن شوید که انگشتان شما به خوبی خمیده باقی مانده و به سمت داخل تمایل نمی‌شوند.

۶. از جاذبه زمین استفاده کنید

به جای اینکه فقط به قدرت انگشت خود برای اجرای نت روی پیانو اعتماد کنید، از کل وزن بازوی خود استفاده کنید. برای یادگیری نحوه انجام این کار، سعی کنید نیمکت پیانو را کمی از پیانو دور کنید. بازوی خود را به گونه‌ای تمرین کنید که انگار صفحه کلید مقابلتان است، سپس اجازه دهید بازوی های خود را در دو سمت بدن خود رها کنید. وزن طبیعی بازوی خود را احساس کنید. تصور اینکه شما یک عروسک خیمه شب بازی هستید که فقط چند رشته دست شما را بالا گرفته است، ممکن است کمک کند. شخصی رشته‌ها را قطع می‌کند و بازو به شدت و بدون مقاومت می افتد. بعد از اینکه این کار را با هر دو بازو امتحان کردید، نیمکت را به سمت صفحه کلید حرکت دهید و با انگشتان در حالت خمیده، احساس کنید بازوی شما روی هر نت افتاده است. وزن بازوی شما از طریق انگشتان شما به داخل هر کلید منتقل می‌شود.

۷. مچ دست

یک مچ دست انعطاف پذیر و منعطف به شما کمک می‌کند تا هنگام نواختن و در حالی که انگشتان خمیده شما در تماس با کلیدها هستند وزن بازوی خود را به انگشتان خود منتقل کنید. هنگام نواختن کلیدها، اجازه دهید مچ دست به راحتی پایین بیاید. بعد از اینکه کلید را نواختید، اجازه دهید تا مچ دست به آرامی از پشت برگردد، تا برای نواختن کلید بعدی آماده شود. هنگام انجام این کار، انگشتان باید با کلیدها در تماس باشند. گاهی اوقات به دانشجویانم می گویم که مچ دست خود را مانند یک ترامپولین تصور کنند این فرایند از سطح شروع می‌شود، سپس پرش می‌کنید و ترامپولین پایین می‌رود و دوباره به مکان اولیه خود باز می‌گردد. بیش از همه به یاد داشته باشید که مچ دست باید همیشه احساس راحتی و آرامش کند. این حرکات را با ماهیچه‌های منقبض شده انجام ندهید- همانطور که در نکته آخر اشاره کردم، هدف این است که اجازه دهید جاذبه کار شما را راحت‌تر کند.

۸. تراز بندی بازو

هنگام نواختن پیانو، انگشت ۵، مچ دست و آرنج باید در یک خط مستقیم قرار بگیرند. بعضی اوقات، به خصوص هنگام نواختن با هر دو شست روی C متوسط ​​، بچه‌ها دست خود را می‌چرخانند تا مچ دستانشان خم شود. به جای آن سعی کنید مچ دست‌ها را صاف نگه دارید و بگذارید دست‌ها به سمت یکدیگر چرخانده شوند. قفل نگه داشتن مچ دست باعث ایجاد تنش می‌شود که در عملکرد شما تداخل ایجاد می‌کند.

۹. از انگشت ۵ خود استفاده کنید

انگشت ۵ کوتاه‌ترین و شاید کمترین انگشت از نظر رشد عضلانی باشد، بنابراین گاهی اوقات هنگام نواختن انگشت ۵ را به سختی روی کلید می‌بینم. مشکلی که در انگشت صاف ۵ وجود دارد این است که وضعیت دست شما را بهم می‌ریزد چرا که عضله انگشت ۵ استقلال و چابکی کافی ندارد. انگشت ۵ باید مانند بقیه انحنا داشته باشد و فقط نوک انگشت باید کلید را لمس کند. البته از آنجایی که انگشت ۵ از انگشتان دیگر کوتاهتر است، لزوماً نیازی به انحنا ندارد تا هنگام نواختن راحت‌تر از این انگشت استفاده کنید. به یاد داشته باشید، تمام هدف شما از انحنا دادن به انگشتان یافتن یک حالت نواختن آرام، کارآمد و راحت است.

۱۰. نحوه نشستن کودکان

به نظر می‌رسد بچه‌ها هنگام نواختن دوست دارند روی نیمکت بازی کنند، اما این در واقع استفاده خوبی از انرژی نیست. بهتر است بسته به مینور یا ماژور بودن قطعه در سمت راست یا چپ نیمکت بنشینند. اگر قطعه‌ای ترکیبی از مینور و ماژور بود، در وسط بنشینند تا به همه کلیدها دسترسی داشته باشند. استراحت در پا می‌تواند کمک بزرگی به این امر کند.

افزودن دیدگاه جدید